YENİ YAŞIMA İTHAFEN-2021
Her yıl olduğu gibi bu yıl yeni yaş gününe az bir vakit kala oturdum yazmak geldi içimden. Evden uzakta, yanımda çay, kulağımda o çok sevdiğim şiirler, hava alabildiğine soğuk ve yağmurlu. Beni amansız bir düşünme ve hayal denizine götüren o sözcükler. Şairler zamanın büyücüleri; yoksa nasıl yazılsın o dizeler. Bu yıl nasıl başlayacağımı gerçekten bilmiyorum. Yeni insanlar tanıdım, tesadüfü karşılaşmalar. Çok güzel yolculuklar yaptım bitmesini istemediğim. Orda zaman dursa yaşardım yüzyıl. Öyle bir an oldu ki ölsem herhalde gam yemezdim, dediğim. Daha çok yaşama isteğimin, hiçbir önemi yoktu o anların yanında. Çocukken hayali bile hayal olan yolculuklar ve anlar. Sanırım bu yılın kıyağı buydu bana. Her şey o kadar bizim içindi ki, şimdi ise her şey o kadar karşı ki bize. İnsan zamanı yettiremiyor yaşamaya. Bu yıl en büyük utancım yeterince okumamak oldu. Okuyamamak, ruhumu ve aklımı yakıp kavurdu ama cesaret edemedim bir türlü. Niye derseniz. Okumak zahmetli işti...